xoves, 18 de febreiro de 2016
venres, 5 de febreiro de 2016
venres, 22 de xaneiro de 2016
xoves, 10 de decembro de 2015
TEMA 2: Hardware-Actividade 10
ACTIVIDADE 10
Crea unha nova entrada (ou publicación)no teu blog co nome ACTIVIDADE 10.
Os conceptos están definidos nas páxinas 51 e 53 do libro (non é necesario buscar información adicional) e son os seguintes:
Navegadores GPS. Busca unha imaxe na rede.
Google Glass. Busca unha imaxe na rede.
Smart Watch. Busca unha imaxe na rede.
Navegadores GPS: O GPS (Global Positioning System) é un sistema que permite determinar a posición dun obxecto ou dunha persoa, en calquera lugar do planeta, cunha precisión de poucos metros, ou mesmo, centímetros.
A tecnoloxía GPS está baseada na utilización de 24 satélites cuxas órbitas están sincronizadas para cubrir toda a superficie terrestre.
Os navegadores GPS dispoñen dun receptor GPS capaz de recibir os sinais dos satélites. Unha vez que o receptor capta o sinal de 4 satélites, polo menos, o navegador é capaz de determinar cal é a súa posición por triangulación.
Os navegadores dispoñen de cartografía e software específico para situar as coordenadas do GPS sobre o mapa, analizar as posibles rutas para chegar a un destino concreto e planificar a que consideren máis adecuada segundo os criterios que o usuario especifique. Devanditos navegadores poden estar integrados, en vehículos e teléfonos intelixentes, ou ben como dispositivos independentes, sendo algúns dos modelos máis estendidos Navman e TomTom Navigator.
Google Glass: Google Glass son unhas lentes de alta tecnoloxía, desenvolvida por Google, que funcionan como asistente virtual utilizando a realidade aumentada. Conectan ao usuario co seu teléfono intelixente a través da voz e a imaxe móstrase nunha pequena pantalla incorporada. Esta pantalla está conectada a unha cámara, un micrófono e un altofalante. Mediante unha conexión Wi-Fi e Bluetooth, as lentes poden comunicarse con outros dispositivos e aplicacións da internet.
Utilizan unha versión reducida do sistema operativo Android. Algunhas das súas aplicacións son tomar fotos, gravar vídeos, navegar por Internet e usar a maioría de aplicacións de Google.
Crea unha nova entrada (ou publicación)no teu blog co nome ACTIVIDADE 10.
Os conceptos están definidos nas páxinas 51 e 53 do libro (non é necesario buscar información adicional) e son os seguintes:
Navegadores GPS. Busca unha imaxe na rede.
Google Glass. Busca unha imaxe na rede.
Smart Watch. Busca unha imaxe na rede.
Navegadores GPS: O GPS (Global Positioning System) é un sistema que permite determinar a posición dun obxecto ou dunha persoa, en calquera lugar do planeta, cunha precisión de poucos metros, ou mesmo, centímetros.
A tecnoloxía GPS está baseada na utilización de 24 satélites cuxas órbitas están sincronizadas para cubrir toda a superficie terrestre.
Os navegadores GPS dispoñen dun receptor GPS capaz de recibir os sinais dos satélites. Unha vez que o receptor capta o sinal de 4 satélites, polo menos, o navegador é capaz de determinar cal é a súa posición por triangulación.
Os navegadores dispoñen de cartografía e software específico para situar as coordenadas do GPS sobre o mapa, analizar as posibles rutas para chegar a un destino concreto e planificar a que consideren máis adecuada segundo os criterios que o usuario especifique. Devanditos navegadores poden estar integrados, en vehículos e teléfonos intelixentes, ou ben como dispositivos independentes, sendo algúns dos modelos máis estendidos Navman e TomTom Navigator.
Utilizan unha versión reducida do sistema operativo Android. Algunhas das súas aplicacións son tomar fotos, gravar vídeos, navegar por Internet e usar a maioría de aplicacións de Google.
Smart Watch: Un reloxo intelixente (SmartWatch) é un reloxo de pulseira que integra funcións similares ás dun teléfono intelixente ou un computador portátil. Utiliza a tecnoloxía Wi-Fi, Bluetooth ou conexión móbil para conectarse a Internet e intercambiar información con outros dispositivos.
Estes dispositivos poden incluír características como un acelerómetro, altímetro, barómetro, compás, cronógrafo, equipo de mergullo, calculadora, teléfono móbil, GPS, pantalla gráfica, altofalante, axenda, etc.
Doutra banda, estes reloxos inclúen o seu propio sistema de aplicacións, que adoitan estar relacionadas coa saúde e o deporte, a produtividade, os contidos multimedia, os xogos e o acceso a redes sociais.
xoves, 3 de decembro de 2015
TEMA 2: Hardware-Actividade 8
ACTIVIDADE 8
Crea unha nova entrada (ou publicación)no teu blog co nome ACTIVIDADE8.Os conceptos están definidos na páxina 48 e 50 do libro (non é necesario buscar información adicional) e son os seguintes:
(0.75 puntos) Tarxeta de rede. Busca imaxe ou imaxes na rede onde aparezan identificados os conectores.
(0.75 puntos) Concentrador e conmutador. Busca unha imaxe de cada un na rede.
(0.5 puntos) Punto de acceso. Busca unha imaxe na rede.
(1 punto) Cableado de rede. Busca imaxes na rede onde aparezan os conectores RJ45 e ST e cables de par trenzado apantallado e fibra óptica. Nestes últimos deben estar indicadas as suas partes.
-Tarxeta de rede: Para que un computador poida establecer comunicación con outros computadores ou dispositivos, debe dispoñer dun cartón ou adaptador de rede (hardware) e, por suposto, ter instalado o seu controlador(software) no sistema operativo para que se poida utilizar.
Aos cartóns de rede tamén llas denomina NIC (Network Interface Card), posto que ofrecen unha interface de rede , cuxo conector é distinto dependendo do tipo de cableado; o máis utilizado é o conector RJ-45, necesario para o cableado UTP. Tamén existen cartóns de rede inalámbricas que transmiten a información por ondas electromagnéticas e, por tanto, non necesitan conectores nin cables. Estes cartóns poden levar unha pequena antena para aumentar a intensidade de sinal e mellorar así a transferencia.
-Concentradores e conmutadores: son dispositivos que interconectan os cables dunha rede. A función de cada un é a seguinte:
Concentrador ou HUB: A este dispositivo chegan todos os cables da rede, un por cada computador ou dispositivo, actuando de ponte. Cando un computador envía información, o concentrador a reenvía a todos, para que o destinatario tómea e o resto refúguea.
Conmutador ou Switch: Ten características similares ao hub, pero con algunhas conexións engadidas. Unha delas é que, ademais de servir de ponte para a conexión de todos os computadores, é capaz de identificar os equipos que ten conectados, polo que non necesita enviar a información a todos eles, senón só ao destinatario. Evítase así sobrecargar a rede e a colisión de datos. Outra diferenza é que, ademais de equipos, permite interconectar redes do mesmo tipo.
Na actualidade, utilízanse maioritariamente os switch, que adoitan ofrecer, ademais dos conectores RJ-45 para redes cableadas, tecnoloxía Wi-Fi para conexións inalámbricas.
-Cableado de rede:-Punto de acceso: Nunha rede de área local cableada, tamén é posible instalar un punto de acceso inalámbrico de maneira que, ademais dos computadores conectados por cable, póidanse conectar á rede outros dispositivos de forma inalámbrica.
-Cableado de rede:O cable é un dos medios de conexión utilizada nas redes para transmitir datos . Existen diferentes tipos de cable:
Cableado coaxial: Está formado por un fío condutor central, protexido das correntes eléctricas externas por unha malla de cobre . É similar ao que se usa para a antena de televisión, aínda que actualmente está en desuso.
Cableado de par trenzado: Está constituído por catro pares de fíos. Cada par está entrelazado para diminuír a interferencia eléctrica e evitar que se axuste o sinal entre os pares. Dentro deste cableado distínguense os seguintes tipos:
-UTP: É un cable non apantallado. É de baixo custo pero sensible a interferencias, polo que produce máis errores que outros cables.
-STP: É un cable apantallado, é dicir, ten unha malla metálica ao redor do cable
que o protexe das interferencias electromagnéticas.
-FTP: É un cable apantallado con blindaxe global que posúe unha pantalla condutora en forma trenzada. Mellora a protección fronte ás interferencias con respecto aos anteriores.
Existen diversas categorías de cables, dependendo da súa velocidade de transmisión. As que están en uso son: categoría 5 (100 Mbps), categoría 6 (1 Gbps), categoría 7 (10 Gbps) e categoría 8, que está en fase de desenvolvemento. O cableado de par trenzado utiliza conectores RJ-45.
Cable de fibra óptica: É unha fibra moi fina de material transparente, vidro ou material plástico, pola que se envía un feixe de luz. Estes cables constan dun grupo de fibras ópticas protexidas con hiladuras de aramida para facelos resistentes á tracción, ademais de estar protexidos por varios revestimentos.
Os conectores máis utilizados na fibra óptica para redes de área local son ST, LC, FC e SC.
Conector RJ-45
Conector ST
Cable de par trenzado apantallado
Cable de fibra óptica
Crea unha nova entrada (ou publicación)no teu blog co nome ACTIVIDADE8.Os conceptos están definidos na páxina 48 e 50 do libro (non é necesario buscar información adicional) e son os seguintes:
(0.75 puntos) Tarxeta de rede. Busca imaxe ou imaxes na rede onde aparezan identificados os conectores.
(0.75 puntos) Concentrador e conmutador. Busca unha imaxe de cada un na rede.
(0.5 puntos) Punto de acceso. Busca unha imaxe na rede.
(1 punto) Cableado de rede. Busca imaxes na rede onde aparezan os conectores RJ45 e ST e cables de par trenzado apantallado e fibra óptica. Nestes últimos deben estar indicadas as suas partes.
-Tarxeta de rede: Para que un computador poida establecer comunicación con outros computadores ou dispositivos, debe dispoñer dun cartón ou adaptador de rede (hardware) e, por suposto, ter instalado o seu controlador(software) no sistema operativo para que se poida utilizar.
Aos cartóns de rede tamén llas denomina NIC (Network Interface Card), posto que ofrecen unha interface de rede , cuxo conector é distinto dependendo do tipo de cableado; o máis utilizado é o conector RJ-45, necesario para o cableado UTP. Tamén existen cartóns de rede inalámbricas que transmiten a información por ondas electromagnéticas e, por tanto, non necesitan conectores nin cables. Estes cartóns poden levar unha pequena antena para aumentar a intensidade de sinal e mellorar así a transferencia.
-Concentradores e conmutadores: son dispositivos que interconectan os cables dunha rede. A función de cada un é a seguinte:
Concentrador ou HUB: A este dispositivo chegan todos os cables da rede, un por cada computador ou dispositivo, actuando de ponte. Cando un computador envía información, o concentrador a reenvía a todos, para que o destinatario tómea e o resto refúguea.
Conmutador ou Switch: Ten características similares ao hub, pero con algunhas conexións engadidas. Unha delas é que, ademais de servir de ponte para a conexión de todos os computadores, é capaz de identificar os equipos que ten conectados, polo que non necesita enviar a información a todos eles, senón só ao destinatario. Evítase así sobrecargar a rede e a colisión de datos. Outra diferenza é que, ademais de equipos, permite interconectar redes do mesmo tipo.
Na actualidade, utilízanse maioritariamente os switch, que adoitan ofrecer, ademais dos conectores RJ-45 para redes cableadas, tecnoloxía Wi-Fi para conexións inalámbricas.
-Cableado de rede:-Punto de acceso: Nunha rede de área local cableada, tamén é posible instalar un punto de acceso inalámbrico de maneira que, ademais dos computadores conectados por cable, póidanse conectar á rede outros dispositivos de forma inalámbrica.
-Cableado de rede:O cable é un dos medios de conexión utilizada nas redes para transmitir datos . Existen diferentes tipos de cable:
Cableado coaxial: Está formado por un fío condutor central, protexido das correntes eléctricas externas por unha malla de cobre . É similar ao que se usa para a antena de televisión, aínda que actualmente está en desuso.
Cableado de par trenzado: Está constituído por catro pares de fíos. Cada par está entrelazado para diminuír a interferencia eléctrica e evitar que se axuste o sinal entre os pares. Dentro deste cableado distínguense os seguintes tipos:
-UTP: É un cable non apantallado. É de baixo custo pero sensible a interferencias, polo que produce máis errores que outros cables.
-STP: É un cable apantallado, é dicir, ten unha malla metálica ao redor do cable
que o protexe das interferencias electromagnéticas.
-FTP: É un cable apantallado con blindaxe global que posúe unha pantalla condutora en forma trenzada. Mellora a protección fronte ás interferencias con respecto aos anteriores.
Existen diversas categorías de cables, dependendo da súa velocidade de transmisión. As que están en uso son: categoría 5 (100 Mbps), categoría 6 (1 Gbps), categoría 7 (10 Gbps) e categoría 8, que está en fase de desenvolvemento. O cableado de par trenzado utiliza conectores RJ-45.
Cable de fibra óptica: É unha fibra moi fina de material transparente, vidro ou material plástico, pola que se envía un feixe de luz. Estes cables constan dun grupo de fibras ópticas protexidas con hiladuras de aramida para facelos resistentes á tracción, ademais de estar protexidos por varios revestimentos.
Os conectores máis utilizados na fibra óptica para redes de área local son ST, LC, FC e SC.
Conector RJ-45
Conector ST
Cable de par trenzado apantallado
Cable de fibra óptica
xoves, 26 de novembro de 2015
TEMA 2: Impresora 3D
Actividade 6
Crea unha nova entrada (ou publicación)no teu blog co nome ACTIVIDADE6.
Impresora 3D.
A impresora 3D , é unha máquina ou dispositivo mecánico capaz de, mediante diversos procesos utilizados, sintetizar un obxecto tridimensional. Na impresión en 3D, as sucesivas capas de material fórmanse baixo control por computador. Estes obxectos poden ser de case calquera forma ou xeometría, e prodúcense a partir dun modelo 3D ou outra fonte de datos electrónicos.
A maioría dos modelos comerciais actualmente son de dous tipos:
De compactación, cunha masa de po que se compacta por estratos.
De adición, ou de inxección de polímeros, nas que o propio material engádese por capas.
Segundo o método empregado para a compactación do po, pódense clasificar en:
Impresoras 3D de tinta: utilizan unha tinta aglomerante para compactar o po. O uso dunha tinta permite a impresión en diferentes cores.
Impresoras 3D láser: É un láser que transfire enerxía ao po facendo que se polimerice. Despois mergúllase nun líquido que fai que as zonas polimerizadas se solidifiquen.
As impresoras 3D teñen moita variedade de aplicacións:
Partes do corpo humano: Aínda que sexa difícil de crer, lográronse imprimir partes do corpo humano do tamaño preciso que necesita o paciente, feitas dun material compatible co tecido orgánico en caso de necesitarse a substitución de certos órganos danados.
Xoguetes e figuras: Como é de esperar, o máis simple de imprimir son figuras dunha soa peza de tamaño pequeno e ao redor diso, formouse un interesante mercado de xoguetes que se adaptan aos desexos de cada neno.
Deste xeito, os pais poden crear xoguetes exactamente do gusto dos seus fillos, variando desde pequenas figuras dun corpo simple ata estruturas máis complexas e grandes formadas por varias impresións de menor tamaño.
Vestimenta feita á medida: Quizais a tea sexa o elemento máis cómodo para vestir, con todo, isto non detivo a innovación no campo da moda utilizando a impresión 3D creándose modelos feitos á medida de cada persoa como vestidos, camisetas e ata roupa interior, a que resulta ser dun plástico ríxido difícil de ocupar.
Carcasas para teléfonos móbiles: O soño de moitos usuarios de teléfonos móbiles é a personalización ao máximo dos seus dispositivos, labor na que hoxe as impresoras 3D poden chegar a cumprir unha interesante función grazas ás súas posibilidades.
Como é de imaxinar, o deseño personalizado de carcasas ou cubertas traseiras é un dos usos inmediatos que se poden alcanzar, o que algunhas empresas como Nokia promoven activamente para que os clientes logren formas, cores e figuras á súa medida.
Comida con deseños novos: Ademais de elementos ríxidos e permanentes de plástico, tamén se poden modelar estruturas temporais como sobremesas e doces formados cunha impresora 3D, lográndose deseños artísticos imposible de facer a man.
Así, unha compañía de Estados Unidos chamada The Sugar Lab ofrece diversas sobremesas feitas de auga e azucre endurecida, comezando un negocio de comida de luxo de gran aspecto e que cativa con éxito o interese dos consumidores.
Pero isto só son algúns usos da impresora 3D, xa que actualmente, esta úsase en moitos máis ámbitos que os mencionados.
Crea unha nova entrada (ou publicación)no teu blog co nome ACTIVIDADE6.
Impresora 3D.
- Buscando a información na rede redacta aproximadamente 25 liñas explicando o seu principio de funcionamento, tipos e aplicacións.
- Engade un vídeo da rede (duración non superior a 3 minutos si é posible).
A impresora 3D , é unha máquina ou dispositivo mecánico capaz de, mediante diversos procesos utilizados, sintetizar un obxecto tridimensional. Na impresión en 3D, as sucesivas capas de material fórmanse baixo control por computador. Estes obxectos poden ser de case calquera forma ou xeometría, e prodúcense a partir dun modelo 3D ou outra fonte de datos electrónicos.
A maioría dos modelos comerciais actualmente son de dous tipos:
De compactación, cunha masa de po que se compacta por estratos.
De adición, ou de inxección de polímeros, nas que o propio material engádese por capas.
Segundo o método empregado para a compactación do po, pódense clasificar en:
Impresoras 3D de tinta: utilizan unha tinta aglomerante para compactar o po. O uso dunha tinta permite a impresión en diferentes cores.
Impresoras 3D láser: É un láser que transfire enerxía ao po facendo que se polimerice. Despois mergúllase nun líquido que fai que as zonas polimerizadas se solidifiquen.
As impresoras 3D teñen moita variedade de aplicacións:
Partes do corpo humano: Aínda que sexa difícil de crer, lográronse imprimir partes do corpo humano do tamaño preciso que necesita o paciente, feitas dun material compatible co tecido orgánico en caso de necesitarse a substitución de certos órganos danados.
Xoguetes e figuras: Como é de esperar, o máis simple de imprimir son figuras dunha soa peza de tamaño pequeno e ao redor diso, formouse un interesante mercado de xoguetes que se adaptan aos desexos de cada neno.
Deste xeito, os pais poden crear xoguetes exactamente do gusto dos seus fillos, variando desde pequenas figuras dun corpo simple ata estruturas máis complexas e grandes formadas por varias impresións de menor tamaño.
Vestimenta feita á medida: Quizais a tea sexa o elemento máis cómodo para vestir, con todo, isto non detivo a innovación no campo da moda utilizando a impresión 3D creándose modelos feitos á medida de cada persoa como vestidos, camisetas e ata roupa interior, a que resulta ser dun plástico ríxido difícil de ocupar.
Carcasas para teléfonos móbiles: O soño de moitos usuarios de teléfonos móbiles é a personalización ao máximo dos seus dispositivos, labor na que hoxe as impresoras 3D poden chegar a cumprir unha interesante función grazas ás súas posibilidades.
Como é de imaxinar, o deseño personalizado de carcasas ou cubertas traseiras é un dos usos inmediatos que se poden alcanzar, o que algunhas empresas como Nokia promoven activamente para que os clientes logren formas, cores e figuras á súa medida.
Comida con deseños novos: Ademais de elementos ríxidos e permanentes de plástico, tamén se poden modelar estruturas temporais como sobremesas e doces formados cunha impresora 3D, lográndose deseños artísticos imposible de facer a man.
Así, unha compañía de Estados Unidos chamada The Sugar Lab ofrece diversas sobremesas feitas de auga e azucre endurecida, comezando un negocio de comida de luxo de gran aspecto e que cativa con éxito o interese dos consumidores.
Pero isto só son algúns usos da impresora 3D, xa que actualmente, esta úsase en moitos máis ámbitos que os mencionados.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)